Textieletikettering bij import: labels en verplichtingen

Het kleine etiket in de zijnaad heeft bij import meer te doen dan het lijkt. Sommige gegevens schrijft het textielrecht voor, andere komen uit de regels voor productveiligheid, en sommige zijn vrijwillig. Deze gids zet de verplichtingen op een rij voor kleding die in China is gemaakt en in de EU aan consumenten wordt verkocht. Hij laat ook zien wat u de producent als instructie meegeeft. Hij is bedoeld als oriëntatie en is geen juridisch advies voor een individueel geval.

Welke gegevens zijn verplicht op een textieletiket?

De vezelsamenstelling is verplicht. Verordening (EU) nr. 1007/2011 schrijft voor dat textielproducten dienovereenkomstig worden geëtiketteerd of gemerkt zodra ze op de EU-markt worden aangeboden. Een product dat naar gewicht voor ten minste 80 % uit textielvezels bestaat, geldt ook als textielproduct. Tussen bedrijven in de toeleveringsketen kunnen handelsdocumenten het etiket vervangen. Zodra de goederen naar consumenten gaan, moet de informatie op het product staan.

De etikettering moet duurzaam, goed leesbaar, zichtbaar en toegankelijk zijn, en een etiket moet stevig bevestigd zijn. In de praktijk betekent dat een ingenaaid etiket dat na vele wasbeurten leesbaar blijft. Een hangtag alleen voldoet daar niet aan, omdat die na de aankoop wordt afgeknipt. Op een gecombineerd etiket moet de vezelinformatie duidelijk gescheiden zijn van andere informatie, zoals onderhoudsvoorschriften.

Welke vezelbenamingen zijn toegestaan?

Alleen de vezelbenamingen die in bijlage I van de verordening staan, zijn toegestaan, bijvoorbeeld katoen, polyester, polyamide, elastaan, viscose of wol. Schrijf de benamingen voluit; afkortingen zoals CO of PES staat de verordening alleen in nauwe uitzonderingen toe. Handelsnamen als Lycra of Tencel vervangen de vezelbenaming niet. Ze mogen wel direct vóór of na de vezelsamenstelling staan.

‘100 %’, mengsels en toleranties

Termen als ‘100 %’, ‘zuiver’ of ‘geheel’ mogen alleen worden gebruikt voor producten die uitsluitend uit één vezel bestaan. Een technisch onvermijdelijk aandeel andere vezels tot 2 % is toegestaan. Bij mengsels vermeldt u alle vezels met hun gewichtspercentage in aflopende volgorde, bijvoorbeeld ‘60 % katoen, 40 % polyester’. Tussen de vermelde percentages en het resultaat van een laboratoriumanalyse staat de verordening een fabricagetolerantie van 3 % toe.

Meerdere onderdelen en delen van dierlijke oorsprong

Bestaat een kledingstuk uit meerdere textielonderdelen met een verschillende samenstelling, dan heeft elk onderdeel een eigen vermelding nodig, bijvoorbeeld de bovenstof en de voering van een jas. Onderdelen onder 30 % van het totale gewicht hoeven niet te worden vermeld, maar een hoofdvoering altijd wel. Heeft het product niet-textieldelen van dierlijke oorsprong, zoals een leren patch op een jeans of een cap, dan moet op het etiket ‘Bevat niet-textieldelen van dierlijke oorsprong’ staan.

In welke taal moet het etiket zijn?

In de officiële taal van de lidstaat waar de goederen aan consumenten worden verkocht, tenzij die staat iets anders bepaalt. Voor Duitsland en Oostenrijk betekent dat Duits. In landen met meerdere officiële talen, zoals België, controleert u vooraf welke talen daar verplicht zijn. De EU-verordening geldt niet in Zwitserland; daar zijn de Zwitserse regels bepalend.

Belevert u meerdere markten, dan drukt u meestal meertalige etiketten. Dat bespaart aparte etiketten per land, maar maakt het etiket veel langer. Een wasetiket met vijf of zes talen heeft vaak meerdere panelen nodig die worden gevouwen en als strook worden ingenaaid. Plan formaat en materiaal vroeg, zodat het etiket de huid niet irriteert.

Ook bij online aankopen moet de vezelsamenstelling vóór de aankoop duidelijk zichtbaar zijn. Uw webshop heeft daarom dezelfde samenstelling nodig als het etiket, voor elke kleur en elke stofvariant.

Zijn onderhoudssymbolen verplicht?

In Duitsland niet. De wet schrijft de vezelsamenstelling voor; onderhoudsetikettering is vrijwillig. De meeste kledingstukken hebben toch een wasetiket, omdat klanten erom vragen en verkeerde instructies tot reclamaties leiden. Geeft u onderhoudsvoorschriften, dan moeten die bij het werkelijke product passen. Een bedrukt of geborduurd kledingstuk verdraagt bij het strijken vaak minder hitte dan de onbewerkte stof.

De bekende symbolen voor wassen, bleken, drogen, strijken en professionele reiniging zijn genormeerd in ISO 3758 en als merk beschermd. De eigenaar ervan, GINETEX, verlangt voor het gebruik een licentie via zijn nationale lidorganisatie (Onlinehändler News, 3 juli 2026, in het Duits). Zoek dat uit voordat u etiketten met symbolen laat drukken. Onderhoudsvoorschriften in gewone tekst, zoals ‘Machinewas 30 °C, niet strijken’, zijn een alternatief.

Moet ‘Made in China’ op het etiket staan?

Er bestaat geen algemene EU-plicht om op kleding het land van oorsprong te vermelden. Vermeldt u wel een oorsprong, dan moet die kloppen. Een in China genaaid shirt met ‘Made in Germany’ of met een vlag die een andere herkomst suggereert, misleidt klanten en kan volgens het Duitse recht inzake oneerlijke concurrentie een juridische ingebrekestelling opleveren. Sommige merken drukken toch ‘Made in China’, bijvoorbeeld omdat handelspartners erom vragen of omdat goederen later naar landen zoals de VS gaan die een herkomstaanduiding verplicht stellen.

Wat vereist de verordening inzake algemene productveiligheid (GPSR)?

Verordening (EU) 2023/988 inzake algemene productveiligheid geldt sinds 13 december 2024. Ze omvat ook kleding en vereist informatie die een product koppelt aan de partijen die ervoor verantwoordelijk zijn:

• een type-, batch- of serienummer of een ander element waarmee het product kan worden geïdentificeerd
• de naam, geregistreerde handelsnaam of het geregistreerde merk van de fabrikant, plus post- en e-mailadres
• bij goederen van buiten de EU ook de naam, handelsnaam of het merk en het adres van de importeur
• veiligheidsinformatie in een taal die consumenten in het land van verkoop gemakkelijk begrijpen, voor zover zulke informatie nodig is

Deze informatie hoort op het product zelf. Alleen waar dat niet mogelijk is, mag ze op de verpakking of in een begeleidend document. Bij een T-shirt is het ingenaaide etiket de logische plek, en een batchnummer kan daar als aparte regel worden toegevoegd.

Eén punt is vooral voor private-label-merken belangrijk. Wie goederen onder eigen naam of eigen merk op de markt brengt, geldt volgens de GPSR als fabrikant, ook als een producent in China ze heeft genaaid. Voor producten die op de EU-markt worden gebracht, moet bovendien een in de EU gevestigde verantwoordelijke marktdeelnemer bestaan. Zoek uit wie dat voor uw goederen is voordat het labelbestand naar de producent gaat. In een webshop moet het aanbod ook de fabrikantgegevens tonen, waar van toepassing de verantwoordelijke persoon in de EU, een productafbeelding en de productidentificatie.

Waar worden de etiketten ingenaaid?

Het merklabel zit meestal in de nek, als geweven label in de neknaad of direct op de stof gedrukt. Het etiket met vezelsamenstelling en onderhoudsvoorschriften wordt meestal onderin de linker zijnaad ingenaaid. Kleine merkdetails zoals een lusje aan de mouw of een geweven vlaggetje in de zoom zijn designelementen en dragen geen verplichte informatie.

Een bedrukt neklabel zonder stoffen etiket draagt comfortabeler. Ook dan moet de verplichte informatie duurzaam zijn en vele wasbeurten doorstaan. Bij scheurlabels die eruit kunnen worden getrokken, hoort de vezelsamenstelling op een tweede, permanent etiket, omdat het scheurgedeelte niet aan het kledingstuk blijft.

Zoek vroeg uit hoe etiketten in de offerte worden behandeld. Veel producenten nemen geweven labels, wasetiketten en hangtags niet automatisch op in de stukprijs. Bij eigen labels komen vaak ook eenmalige kosten voor een weefsjabloon of een drukplaat.

Wat hoort er in de specificatie voor de producent?

Fouten in het labelbestand worden vaak pas op het afgewerkte kledingstuk opgemerkt. Dan moeten etiketten opnieuw worden geweven of gedrukt en opnieuw worden ingenaaid, en verschuift de leverdatum. Geef de producent daarom een afgerond bestand dat u zelf hebt gecontroleerd:

• vezelsamenstelling per onderdeel met de benamingen uit bijlage I, in elke vereiste taal
• onderhoudsvoorschriften als symbolen of tekst, afgestemd op de stof en de veredeling
• naam, post- en e-mailadres van de fabrikant en, waar van toepassing, de importeur
• artikel- of batchnummer voor de traceerbaarheid
• maat en, indien gewenst, het land van oorsprong
• materiaal, afmetingen en druktechniek van het etiket
• positie en bevestiging van elk etiket, idealiter met een foto of schets

Let op speciale tekens. Duitse umlauts en de ß raken in drukbestanden gemakkelijk verminkt, en op het etiket staat dan ‘StraBe’ in plaats van ‘Straße’. Stuur het bestand als pdf met ingesloten lettertypen en vraag vóór de productie om een foto van het afgewerkte etiket. Het labelbestand hoort op een eigen pagina in het Tech Pack. Hebt u nog geen Tech Pack, dan lopen wij de details graag in een gesprek met u door.

Wat controleert ons team ter plaatse?

Bij de twee controles, tijdens en na de productie, vergelijkt ons team in China de etiketten met het goedgekeurde labelbestand en het goedgekeurde monster. Wij controleren of elk etiket op de afgesproken positie zit, of teksten en talen volledig zijn en of het maatlabel overeenkomt met de werkelijke maat. Klopt er iets niet, dan nemen wij uit onszelf contact met u op en regelen wij de correctie voordat de goederen worden verzonden.

Er zijn twee vragen die een controle ter plaatse niet kan beantwoorden. Of de vermelde samenstelling werkelijk in de stof zit, kan alleen een laboratoriumanalyse aantonen. Of uw etikettering juridisch volledig is, valt onder uw verantwoordelijkheid als partij die de goederen in de handel brengt, bij twijfel met deskundig advies. Vrijwillige certificaten zoals OEKO-TEX en GOTS vervangen geen van deze verplichtingen.

Hoe de controles werken, staat beschreven op onze pagina over kwaliteitscontrole. De controlepunten van de eindinspectie, inclusief etiketten, worden uitgelegd in onze gids over inspectie vóór verzending. De hele route naar uw eigen collectie vindt u onder private-label-kleding importeren.